Berkay

 Gün batarken bulutlar sinirli  Karrarmış gökyüzü batırmış güneşi  Sanki yarin hiç dogmayacakmiş gibi  Kararmis ortalik hiç aydınlanmayacak gibi  Geldi yine sonbahar,  Yapraklar döküldü.  Ağaçlar çıplak, yerlerde rengarenk elbise  İşte boyle heryer rengarenk işte Papatyalarda kelebekler Dolaşıyorlar birer birer  Papatyalar açmış burda bak ne güzeller Seviyor mu sevmiyor mu sana  söylerler Doganin guzelikleri iç içe hep birlikte Kıyıda duruyor tekneler sakince  Binip gitsem kim fark eder teknelere Yeterki sen iste gidelim birlikte.

 SAN'AT şiirinin duz yazi hali    Senin dolaştığın bahçede hiç çiçek açmazken, bizim yaşadığımız yerde sayısız bahar gizlidir. Eğer istersen, bizi kolumuzdan tutup kendi yoluna çekebilirsin. Ama bil ki, dağlarda yürümeye alışkın olan ayaklar, düz ve pürüzsüz caddelerde incinir.Sen, bir mabedin içinde gezerken, kubbesinde ince bir mozaik bulmaya çalışırsın. Belki bu mabed, binlerce yıllık bir geçmişe sahiptir. Fakat bizim için, duvarda basit bir sülüs hat yazısı bile bizi etkiler ve sarar. Bir parça yeşil çini görmek bile bize heyecan verir. Sen, çiçeklerle süslenmiş bir sahnede beyaz bir kelebeğin dansını izlerken, benim içim derinden titrer. Bu zarif hareketler seni etkiler. Ancak bizim kalbimizi yerinden oynatan, toprağa sertçe vuran ve dağ gibi güçlü duran bir zeybeğin diz vuruşudur. Fırtına gibi gürleyen orkestra sesleri senin sinirlerinde bir ürperti ve heyecan yaratır. Fakat ıstırap çeken insanların acıyla dolu nefesleri, bizim için en hüzünlü bir müziğin yerini alı...